Laat het duiken maar beginnen!

Ik ben eindelijk zo ver dat ik met mijn duikcursus kan beginnen! Vorige week donderdag heb ik de medische keuring gehad. Dat waren voornamelijk standaard testjes voor de ademhaling e.d., om er zeker van te zijn dat je in elk geval fit genoeg bent om te kunnen duiken. Daar ben ik goed doorheen gekomen, dus zaterdagochtend ben ik gelijk naar het bedrijf gegaan waar ik de duikcursus ga doen! Ik kon het meteen boeken, dus volgend weekend begin ik al! Eerst moet ik nog wel een theorieboek doornemen, want er zit ook nog een theorie-examen aanvast. Het is niet alleen maar onder water ademhalen ;)! Dat wordt dus studeren deze week. Nadat ik mijn cursus had geregeld ben ik naar het strand gegaan, deze keer naar Bondi Beach. Het was echt behoorlijk warm (40 graden), maar gelukkig was het toen ik op het strand lag bewolkt en de zee heerlijk koud, dus het was nog wel uit te houden. Toen het me echt te warm werd heb ik een wandeltocht gedaan van Bondi naar Coogee. Eerst was het behoorlijk warm, maar later begon het te waaien, heerlijk. Op het eind stormde het bijna! De wandeltocht was heel leuk om te doen, zo zie je nog eens wat van de kustlijn. Het is niet één lang strand, maar meer allemaai baaien. Het wandelpad slingerde dus nogal en ging ook behoorlijk op en neer. Daarna ben ik weer naar huis gegaan. Zondag ben ik eens gewoon thuis gebleven! Niks nuttigs gedaan dus, alleen lekker lezen en nog even gezwommen in het zwembad. Gisteren (dinsdag) was het Australia Day, een soort koningedag van Australie. In de binnenstad waren allemaal bandjes, musea hadden een bijzondere tentoonstelling en nog meer. Ik heb nog even in de Rocks rondgekeken, daar was een bandjesfestival en nog in Hyde Park. Tussen de Rocks en Hyde Park kwam ik een expositie van allemaal oldtimers tegen, echt heel leuk. Daar waren ook oude brandweerwagens en een paar oude vrachtwagens bij. Ik moest dus gelijk aan pappa en Ron denken!
Op mijn stage gaat het allemaal goed, hopelijk werken de resultaten ook een beetje mee! Het is wel een beetje frusterend als je de ene keer prachtige resultaten krijgt en als je het herhaalt precies het tegenovergestelde resultaat! Dat is nou wetenschap. Ik zal het dus nog maar een keer moeten kijken, ben wel benieuwd wat het resultaat zal zijn. Zul je zien, wordt het waar iets anders! Verder moet ik echt bezig met mijn verslag, het gaat nog niet zo snel maar langzamerhand komen er steeds meer woorden op papier. Het gaat niet zo makkelijk als het schrijven van een berichtje op mijn weblog jammer genoeg! Er gaat toch wat meer werk in zitten. Ik ga maar hard aan het werk!

Liefs José

Lang leve de zomer

Dit weekend was het weer heeeeerlijk zomerweer! Lekker warm, maar niet te heet zodat geen zin meer hebt om iets te gaan doen. Zaterdag ben ik naar Paddy's Market geweest, een grote overdekte markt in Chinatown. Daar hebben ze een heleboel goedkope souvenirs had ik gehoord. Ik heb dus ook alvast wat inkopen gedaan! Ze hadden namlijk hele leuke T-shirts met 'I love Sydney' e.d. Ook heb ik een vest gekocht in de kleuren van Australie: knalgeel met groen! Ik ga er denk ik nog wel een keer heen, er waren namelijk ook een heleboel kleine souvenirs. Ik zal me wel moeten inhouden, want het moet ook allemaal weer mee terug! Verder ben ik ook nog naar het museum voor de moderne kunst geweest. Het was leuk om daar even rond te kijken, maar soms weet je gewoon echt niet wat het voor moet stellen... of dat het uberhaupt kunst is! Toen ben ik op tijd weer terug gegaan, want er was een concert in Parramatta park, vanwege het Sydney Festival, van A.R. Rahman, een grote Indiase artiest. Nou dat was ook te merken, want tegen de tijd dat ik daar aankwam was het al hartstikke druk, er waren vooral veel Indiase families. Het is echt heel apart om mee te maken dat iedereen om je heen begint te juichen als een bepaald nummer begint, terwijl jij het hele nummer nog nooit hebt gehoord! Het was echt geweldig om te zien en heel anders dan een concert waar ik normaal heen zou gaan. Zondag ben ik weer naar het centrum gegaan en ben ik over de Harbour Bridge naar de andere kant gelopen, naar Luna Park. Dit is een pretpark zoals Tivoli, je betaalt geen entree maar alleen voor de ritten waar je in wilt. Nou had ik misschien nog wel ergens in willen gaan, maar de prijs voor een enkele rit was voor elke attractie tien dollar! Dat was me toch echt een beetje teveel. Het park was namelijk ook niet zo groot en uitgebreid dat ik dat ervoor over had. Het leek namelijk wel veel op een kermis, de meeste attracties zie je meestal ook wel op de Meikermis in Groningen staan! (veel goedkoper natuurlijk :P) Daarna ben ik weer teruggegaan naar de andere kant, via de Pylon Lookout. Dit is een uitkijkpunt vanaf 1 van de pijklers van de Harbour Bridge, waarbij je dus een fantastisch uitzicht over de haven hebt. Ook kun je binnenin de pijler allemaal foto's zien over het bouwen van de brug en het verhaal lezen hoe de brug tot stand is gekomen, echt heel interessant. Als laatste ben ik nog naar het Government House geweest in de Botanical Gardens. De kamers daar zijn echt enorm groot! Hij wordt niet meer bewoond (te koud in de winter), maar nog wel gebruikt voor officiele gelegenheden zoals staatsbezoeken. Je kon in de eetzaal ook een paar menu's lezen van zo'n staatsdiner! Ik was er gelukkig nog net voordat het dichtging, kon ik nog mooi even rondkijken.

Op mijn stage gaat alles nog goed, ik heb nog genoeg experimenten die ik binnenkort gelukkig kan doen en ik moet natuurlijk ook mijn verslag schrijven. Het nieuwe experiment van vorige week was niet goed gegaan, op het moment dat we gingen meten zagen we niet de juiste metingen. Vandaag heb ik hem over gedaan en nu blijkt dat we misschien de verkeerde instellingen hadden in het apparaat. Ik hoop maar dat ik wat kan met de data van vandaag, want nu ging ook niet alles in 1x goed met de machine. Anders moet ik het gewoon nog maar een keer doen! Gelukkig is het maar 1 dag werk en niet 3 tot 5 dagen zoals mijn vorige experimenten, dat scheelt. Ik heb voorlopig nog wel genoeg te doen!

Liefs José

Zon, zee, strand

Ik heb eindelijk weer een TV! En een stofzuiger (gelukkig), een wok en een ventilator. Nadia had deze dingen nu over en ik mocht ze van haar hebben. Echt geweldig! De TV is al aangesloten, van de stofzuiger heb ik ook gelijk al gebruik van gemaakt en de ventilator kwam dit weekend ook wel van pas. Het was namelijk echt zomerweer met temperaturen van ongeveer 34 graden. Daar heb ik dus maar even gebruik van gemaakt door naar het strand te gaan. Eerst ben ik met de ferry vanaf Parramatta naar Circulair Quay gegaan. Dat was echt heel leuk om te doen, zo zie je toch een hele andere kant van Sydney. Daarna verder met de ferry vanaf Circulair Quay naar Manly, dit is een schiereiland. Hier heb ik eerst even bij de werf rondgekeken, want hier was namelijk een Aldi! Het zag er net zo uit als in Nederland, maar ze hebben hier volgens mij wel andere dingen te koop, ik zag bijvoorbeeld niet de bekende verpakkingen van chocolade en koekjes. Maar het was heel leuk om even te zien! Daarna ben ik naar het strand gegaan, door één van de weinige winkelstraten zonder auto's in Sydney ;)! Omdat ik al op tijd op Manly was, was het gelukkig nog niet zo druk op het strand. Ook was het mogelijk om een parasol te huren, wat ik wel heel prettig vond. In de zon liggen is eerst nog wel lekker, maar na een tijdje toch wel behoorlijk heet. De zee was gelukkig heerlijk! Mooi helder water en lekker koel. Heerlijk verfrissend! Het was wel oppassen, want de stroming was wel behoorlijk sterk. Ook hoorde ik, tegen de tijd dat ik van het strand wegging, dat er kwallen aanspoelden die echt lelijk konden prikken. Heb ik gelukkig geen last van gehad! Daarna heb ik een eindje gelopen langs het strand richting een reservaat op North Head. Ik kwam toen een paadje tegen die door het bos ging en omdat ik nieuwsgierig was ben ik die maar gaan volgen. Het was echt heel leuk om te lopen, het ging alleen wel veel omhoog en na een tijdje liep het dood! Gelukkig zat er een gat in de muur waar je doorheen kon, en toen zag ik een bordje voor een wandelroute van 800 meter, dus ik dacht, als ik dat volg kom ik vanzelf wel weer bij de bewoonde wereld uit. Dat pad ging langs een paar bunkers, omdat in het reservaat o.a. een militaire academie o.i.d. heeft gezeten. Nadat ik weer terug was bij de werf (ja, ik had gelukkig snel weer een weg terug gevonden), ben ik weer naar de binnenstad van Sydney gegaan omdat het de eerste dag van het Sydney festival was. Alles was die dag gratis, dus ik heb even rondgelopen langs een paar verschillende podia met bandjes, acrobatiek en dans en nog meer. Dit was echt heel leuk om te zien! Zo was er ook een saxofoonband van 100 man sterk! Echt heel leuk om te zien en te horen. Zondag heb ik het wat rustiger aan gedaan en ben ik naar Taronga Zoo geweest. Hier hebben ze een heleboel verschillende dieren, maar natuurlijk ook veel typische Australische zoals kangaroo's en koalas. Het was heel leuk om die dieren van dichtbij te kunnen zien, hoewel ze wel allemaal lagen te slapen in de schaduw! Het zal wel van dat warme weer komen, groot gelijk hebben ze. De koala's sliepen echt in de meest rare posities in een boom. Ook was er een vliegshow met verschillende vogels wat echt geweldig was om te zien. Mijn voeten willen nu niet echt meer, gelukkig hoef ik niet te ver te lopen naar mijn stage! Deze week ga ik weer verder met mijn experimenten en ga ik ook een nieuwe proef doen. Spannend!

Gelukkig Nieuwjaar!

Een gelukkig Nieuwjaar allemaal! Dat dit een geweldig jaar mag worden! Ik ben het nieuwe jaar in elk geval goed begonnen, namelijk met het vuurwerkspektakel op de Harbour Bridge! Het is echt geweldig om zoiets te kunnen meemaken. Ik was er op 31 december al vroeg bij, ik stapte om kwart over acht al in de trein richting het centrum omndat ik al had gehoord dat het behoorlijk druk kon worden. Mijn plan was om het vuurwerk te bekijken vanaf het uitzichtpunt bij de Royal Botanical Gardens (Mrs Macquairies Point), hiervandaan heb je een geweldig uitzicht op het Opera House en natuurlijk de Harbour Bridge. Toen ik om kwart over negen aankwam bij de weg richting de ingang van het uitkijkpunt, bleek dat ik niet de enige was die het vuurwerk wilde zien... er stond al een rij van hier tot Tokyo! Echt, ik had de ingang nog niet gezien, maar moest achter in de rij aansluiten op een grasveld naast de weg, waar de rij al aan het zigzaggen was. Daar ben ik aan de praat geraakt met een paar Engelse jongeren, Katie en Matt, en Nick. Zij dachten ook dat ze er al op tijd waren (het park ging om 10 uur ('s ochtends) open), maar dat was hun ook vies tegen gevallen. Nick is toen met Katie verderop in de rij gaan kijken bij kennissen van Nick, en even later kregen wij te horen dat we daar wel bij mochten aansluiten. Ik weet het, het is niet netjes om zo naar voren te gaan, maar ik wilde echt heeeeel graag eht vuurwerk kunnen zien! Het scheelde namelijk wel een heel stuk en heel veel mensen. Zo net voor twaalven waren we eindelijk binnen, er waren maar iets meer dan 1000 mensen voor ons naar binnengegaan (totaal aantal mensen dat naar binnen mag: 20.000). We zijn toen een goed plekje gaan zoeken en konden nog naar binnen in het gebied bij het water langs. Omdat ze hier niet teveel mensen willen hebben vanwege gedrang enzo, kreeg je een polsbandje om. Polsbandjes op? Jammer dan. Dit was echt de beste plek om het vuurwerk te bekijken! Geen bomen die het zicht belemmeren, maar vol zicht op het spektakel. We konden nog met z'n allen zitten op het gras en toen kon het wachten beginnen: nog 12 uur tot middennacht... Op de foto hieronder zie je de hele groep waarmee we naar binnen zijn gegaan, met 2010 schmink. Om 9 uur was er al een familievuurwerk, dit werd vanaf pontons in de haven afgeschoten. Om 12 uur begon het echte vuurwerk! Dit was echt zoooo mooi! Echt fantastisch! Precies zo zoals je op tv ziet, alleen dan langer, iets van 15 minuten! Natuurlijk werd er veel afgeschoten vanaf de Harbour Bridge (niet de volle 15 minuten), maar ook best veel vanaf de pontons, wat we gelukkig ook goed konden zien. Ik heb veel foto's genomen terwijl ik naar het vuurwerk aan het kijken was (veel zijn dus wazig geworden) en ook nog twee filmpjes kunnen maken. Sommige foto's zijn nog best goed gelukt ondanks dat het donker was, mijn niet altijd stabiele hand + lange sluitertijd en het feit dat vuuwerk sowieso moeilijk op de foto te zetten is! Ik wil jullie daarom deze twee foto's niet onthouden, zo geweldig zag het er in het echt ook uit! Op de foto links is goed te zien hoe wij stonden, deze is namelijk niet ingezoomd. Een prachtplek toch! We hebben dus van de hele show kunnen genieten. Na de show was het een kwestie van spullen pakken en toen ging iedereen weg. Het was echt 1 grote stroom naar de uitgang. Ik ben met Katie en Matt naar het station gegaan, in zo'n grote mensenmassa is het prettiger om samen met een paar andere te zijn. Toen we bij het station aankwamen was het echt al heel druk op straat. Wat wil je, anderhlaf miljoen mensen willen tegelijkertijd uit de binnenstad weg. Er stond gewoon een rij voor de ingang van het station, omdat ze maar een bepaald aantal mensen naar binnen lieten. Je kent het wel in zo'n mensenmassa, zodra je naar binnen mag is het dringen om bij elkaar te kunnen blijven en er zijn altijd mensen die door jou heen zich naar binnen wurmen. We hebben het overleefd en ik heb toen de trein terug naar Westmead gehaald (ik paste er nog bij in!). Rond iets van half drie was ik eindelijk terug in mijn kamer. Het was wel een lange dag geweest, met veel wachten (15 uur), maar het was het allemaal waard! Mijn oud en nieuw was echt spectaculair!

Liefs José